Summernight

Summernight
 
IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Voor Altijd & Eeuwig

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
AuteurBericht
Roxy*



Aantal berichten : 256
Registratiedatum : 27-04-13
Leeftijd : 28

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   di nov 24, 2015 9:54 pm

Alyssa Nicols

Een glimlach gleed over het gezicht van Alyssa en knikte toen even. Ze zouden eerst eten en daarna zou hij zijn koffer weg gaan zetten. "Goed dan gaan we eerst eten," zei ze tegen hem. Ze ging bij hem aan tafel zitten en begon eten op te scheppen wat ze lekker vond. Ze keek toe hoe Jason de wijn voor haar in schonk en glimlachte naar hem. "Bedankt, eet smakelijk." Ze nam haar vork, maar toen haalde Jason toch nog wat naar boven. "Ja nog alle tijd," zei ze met een glimlach tegen hem. Kinderen kon altijd nog daar hoefde ze zich nu nog geen zorgen over te maken. Alleen zijn geheimzinnige toon trok haar wel aan en ze keek Jason aan. "Ben jij iets van plan?" Vroeg ze nieuwsgierig aan hem. Daarna ging het over haar dag en nu ging het ook gelijk over iets anders. "Mijn dag ging goed, de kindjes waren rustig en niet huilerig." Dat had ze extra leuk gevonden. Ze zuchtte eventjes en nam daarna een hap van zijn eten. "Ik heb met één kindje gespeeld die zich een beetje eenzaam voelt." Dat vond ze zielig als een kindje alleen aan het spelen was. "Hoe was jou vergadering?" Vroeg ze met een glimlach.

Kyra Santegoeds

Kyra voelde zich echt heel blij en ze voelde ook hoe Ryan haar dichterbij trok. Ze moest lachen ze was zo blij. Ze vond het geweldig dat Ryan haar had gevraagd, ze wist gewoon dat hij de ware voor haar was. Ze zoende hem terug en glimlachte om haar sprakeloze vriend. Die alleen maar het zelfde woordje kon zeggen en rood zou worden. Maar daarna ging het doosje open en kon ze de ring bewonderen. Hij was prachtig en ze keek er met grote ogen na. "Hij is echt prachtig," zei ze fluisterend. Daarna keek ze naar Ryan en ze had nog steeds een glimlach om haar mond. Haar ogen gleden weer naar de ring en ze hoorde wat haar vriend zei en ze knikte. "Ja dat zal ik doen." Zei ze en ze drukte een kus op haar lippen. Ze pakte haar mobieltje en drukte het nummer van haar moeder in en legde haar telefoon aan haar oor. Ze was zo opgewonden.

Brendon Nicols

Brendon werd compleet overvallen door wat Fleur hem kwam vertellen. Hij wilde niet dat Stefan zich op zou winden, maar nu kon hij het zijn man moeilijk kwalijk nemen. Zelf was hij ook niet bepaald blij met Fleur op dit moment, ze liet wel een hele grote bom vallen opeens. "Je hebt al roet in het eten gegooid door hier te komen en deze bom te laten vallen." Zei hij tegen Fleur. Hij moest moeite doen om niet zo boos te worden als Stefan. Alleen het was lastig. Hij kende Ron wel, maar hij wist niet eens of het echt zijn zoon was misschien verzon Fleur het wel gewoon. Hij legde een hand op de schouder van Stefan. "Doe alsjeblieft rustig, Stef. Ik wil niet dat je morgen weer helemaal kapot bent." Zei hij zachtjes. Hij was echt compleet verward door dit hele gebeuren. Sinds wanneer had hij een zoon? Het was ook niet eerlijk om dit van hem verborgen te houden. "Je had het gewoon moeten vertellen Fleur en er niet nu opeens mee aan komen zetten." Dat stoorde hem nog het meest.

Isabella Nicols - Santegoeds

Isabella glimlachte naar haar zoon en knikte. Ja, zij wist ook wel dat Kyra ja ging zeggen. Ze zou het raar vinden als haar dochter nee zou zeggen tegen de jongen waar ze al jaren stapelgek op was. "Dat is waar, ik denk ook niet dat ze nee gaat zeggen." Anders zou ze het zielig vinden voor Ryan. Het was een lieve jongen en ze was wel gesteld geraakt op de jongen. Ze knikte, toen Kylian zei wat hij wilde drinken en ze ging naar de keuken. "Kay, jij ook wat drinken?" Vroeg ze, terwijl ze het water in het koffie apparaat aan de kook bracht. Daarna ging haar mobiel af en nam ze op. "Hey lieverd," zei ze met een glimlach. Ze hoorde het hele verhaal en ze glimlachte vrolijk. Haar dochter was verloofd, iets wat ze natuurlijk al had verwacht. "Dat is geweldig lieverd. Hoe vind je de ring?" Ondertussen ging ze vrolijk verder met koffie zetten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Summernight
Admin
avatar

Aantal berichten : 441
Registratiedatum : 06-08-10
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   wo nov 25, 2015 7:08 pm

Noa Schilders

"Je bedoelt een chirurg." Noa moest lachen. "Er zijn toch ook dokters die mensen alleen maar beter maken of kindjes. Of juist kindjes op de wereld helpen of dieren beter maken."
Ze keek Sammy even aan. Hij was ook nog veel te jong op te weten wat die wilde worden.
Vroeger wilde ze zelf altijd prinses worden. Maar dat is duidelijk mislukt.
"Oh, die film. Dat is toch die film met die emoties in je hoofd? Leuke film?"
Noa keek stomverbaasd de moeder aan. "Wat?!?" Ze kon de oren haast niet geloven.
"Wat moet die nou weer bij papa? Sorry dat ik het zeg maar hij heeft een nog grotere hekel aan pap dan aan jou." Ze schudde de hoofd. "Of niet om je het tegendeel te bewijzen."

Jason Smit - van den Bosch

Jason keek Alyssa heel onschuldig aan. "Als ik wat van plan ben ga ik het ook echt vertellen. Ughmm. Je komt er nog wel achter." Hij stak plagend zijn tong naar der uit en at rustig verder alsof er niks aan de hand was. Alyssa moest nog maar even geduld hebben, dan zou ze er vroeg of laat vanzelf achter komen wat die van plan was. "Dat scheelt weer. Dan is de dag ook niet zo hectisch." Jason trok een pruillipje. "Ahh, dat is zielig. Goed dat je met hem ging spelen. Dat vond ik altijd zo zielig als iemand alleen zat of speelde. Ik mocht zelf ook nooit meedoen, dus ik begreep hoe die gene zich voelde.
Ik probeerde dan naar die gene toe te gaan en een praatje te maken of samen te spelen."
Jason deed alsof die gaapte. "Doodvermoeiend. Slaapverwekkend. Gewoon saai dus."

Ronald de Koning

Ronald sprong boos op. "Geen kwaad woord over mijn moeder! U weet totaal niet wat er speelt of gespeeld heeft. Ze heeft me wel de eerste jaren alleen opgevoed! Ik zou geen andere of betere moeder willen hebben!" Hij werd terug op de bank getrokken door Fleur. Ronald probeerde te kalmeren.
"Ze wist het zelf niet meneer Nicols. Mijn moeder vergeet een belangrijk detail in het gehele verhaal.
Ze verteld niet dat ze helemaal niet wist wie de vader was. Ze heeft jaren lang gedacht dat het ene Vincent was? O nee Vince. Ze wilt niet over hem vertellen maar ik neem aan dat het geen fijne man was.
Ik heb tot mijn twintigste gedacht dat mijn stiefvader Erwin mijn vader was. Tot ik ziek werd!
Toen kwam de waarheid naar boven. We hebben een DNA test laten doen, mama had van u nog een oud vest waar u haren op zaten. Zo zijn we er pas achter gekomen dat u mijn echte vader bent.
Ik ben alleen naar Korenhof gekomen om u te ontmoeten, maar ik durfde niet.
Ik was bang voor u reactie en jaa.. U reactie is zeer terecht." Ronald schoof ongemakkelijk met zijn voet over de vloer. "We hadden het u willen vertellen, echt! Ik begrijp dat het nu overkomt alsof we komen bedelen. Alsof mijn moeder dit heeft verzonnen. Maar dat is niet zo. Ik had u ook liever in een andere situatie ontmoet."



Sean McBrown

Sean liep Roan achterna die een schop aan de tafel verkocht. Hij negeerde zijn woede-uitbarsting.
"Ro? Roan? Laten we er over praten? In plaats van mij te beschuldigen van iets wat je zelf ook bent."
Dat verbaasde hem nog meer dan het feit dat Roan zo uit zijn plaat gaat. "Liefde over komt je, broertje. Dat heb je niet voor het zeggen. Kijk naar pap en mam. Ze zijn elkaars tegenpolen maar toch houden ze van elkaar. Ik wil geen ruzie om iets waar ik niks aan kan veranderen. Je valt op jongens of meisjes of allebei en daar kies je niet voor." Hij liet Roan maar gaan. Het had waarschijnlijk toch geen zin.
"Ik ga heel snel douchen voor het eten." Hij keek zijn moeder met een dankbare blik aan die Roan met een doodblik juist aankeek.

_________________
Wees Dapper & Sterk!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://summernight.actieforum.com
femmie

avatar

Aantal berichten : 387
Registratiedatum : 27-04-13

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   wo nov 25, 2015 11:59 pm

Ryan LaRosse
Ryan glimlachte. Hij kon nog steeds geen woord uitbrengen, maar dat ging zo ook wel voorbij. Verwachtte hij. Of, nou ja, hoopte hij. Hij was de afgelopen paar dagen al zo gespannen geweest als hij aan dit moment dacht. Het was wel niet helemaal gaan zoals gepland, nog niet een beetje eigenlijk. Het enige wat goed was gegaan, was het boottochtje. Hij nam de twee glazen champagne aan toen Kyra aan het bellen was en wachtte geduldig tot ze klaar was. In die tussentijd kon zijn spanning zakken.

Stefan Bakker Nicols
“Daar is het al te laat voor.” Zei Stefan tegen Brendon. Hij kon het al aan voelen komen. Zijn lijf stond nu al helemaal onder de spanning en dat kon hij nu al niet meer aan. “Nee en totdat jij weet wat ‘er speelt’ of ‘gespeeld heeft’ hier, hoef jij je even niet hiermee te bemoeien.” Viel Stefan naar Ronald uit. De arme jongen kon er niets aan doen, aan alles wat er nu gebeurde niet, maar Stefan zou ze wel het liefst allebei gelijk het huis uit schoppen. “Dat bedoel ik maar. Je weet niet eens of het Vince of Vincent was. Als je niets weet, van de geschiedenis van je moeder, dan moet je je mond houden en de volwassenen dit uit laten praten.” Zei hij, alsof hij tegen een puber sprak. Hij verdraaide de woorden die uitgesproken hadden, nog zonder het zelf te beseffen. “Wij hadden je liever vanaf baby gekend of helemaal niet.” Gaf hij een sneer naar Ronald, die hij eigenlijk op Fleur gericht had. Alles wat hij zei was op Fleur gericht, ook al kreeg Ronald het over zich heen.

Sammy Schilders
“Ja, nou, een chirurg is ook een dokter.” Zei Sammy wijs, en het was ook zo. “Dan wil ik liever dieren helpen. Die zijn veel liever dan mensen. Kijk maar naar Muffin en Cupcake. Die zijn veel vrolijker dan dat iemand bij ons is.” Zei hij. Hij knikte afwezig toen Noa het over de emoties had die in de film voorkwamen, aangezien hij de film alweer druk aan het volgen was. “Daan en Nigel denken me allebei een hak te zetten hierdoor, maar het komt wel goed. Het botert helemaal niet tussen hen.”

Roan McBrown
“Ben je doof ofzo? Ik beschuldig jou niet om onze ziekte. Ik beschuldig jou om MET WIE je omgaat!” Snauwde hij. Roan moest haast kotsen om Seans zweverige uitspraken. Die had het echt goed te pakken. Alleen zijn broertje leek nog steeds niet te begrijpen waar het precies om ging. “Het gaat er niet om dat je jongens date, slome lul. Het gaat erom dat je ZO’N BLAUWE KOEKWOUS HEBT UITGEKOZEN!” Hij keek kwaad Sean achterna die ging douche. Daarna keek hij naar zijn moeder die hem niet al te vrolijk aankeek. “Wat kijk jij nou, mens.” Snauwde hij. Kwaad stampte Roan naar boven toe en sloeg de deur met een klap achter zich dicht. Hij ging op zijn bed liggen en haalde een sigaret uit zijn zak die hij vervolgens aanstak. Daarna haalde hij zijn tablet tevoorschijn. Hij had het uitgesproken, dus nu was het officieel. Hij had echt de behoefte om zich wat mannelijker te voelen. Hij nam nog een haal van zijn sigaret en ging op zoek naar motors. Ook al wisten zijn ouders niet dat hij zijn rijbewijs al lag gehaald had van de motor. Dan zouden ze vragen gaan stellen hoe hij dat geld bij elkaar had gekregen, en dat was niet gemakkelijk uitleggen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Roxy*



Aantal berichten : 256
Registratiedatum : 27-04-13
Leeftijd : 28

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   di dec 01, 2015 10:29 pm

Alyssa Nicols

Alyssa keek naar Jason die rustig verder at nadat hij had gezegd dat hij het haar wel zou vertellen als hij echt wat van plan was. "Gemeen hoor, mij nieuwsgierig maken en daarna niks zeggen." Ze glimlachte en nam een hap. Ze was in ieder geval blij dat ze weer normaal met elkaar konden praten. Haar ogen gleden naar al het eten dat op de tafel stond. "Waarom heb je zoveel meegenomen?" Vroeg ze. Dat gingen ze toch nooit allemaal opeten met zijn tweeën. Het leek wel een feest voor een hele hoop mensen. "Ja het was ook heel zielig, maar ik heb bij hem gezeten. Daarna heb ik hem meegenomen naar een groepje kindjes en hij werd al gauw in de groep opgenomen. Nu zal hij niet snel eenzaam meer zijn." Dat had ze zo schattig gevonden. Gelukkig was alles wel goed gekomen. Ze hoorde wat hij zei over zijn zakenafspraak. "Arme jongen, misschien zo een filmpje kijken om de saaiheid weg te werken." Zei ze met een lichte glimlach tegen hem. Dat leek haar het beste en ze wilde gewoon iets leuks met hem doen.

Kyra Santegoeds

Kyra hoorde de vraag van haar moeder en haar ogen vielen weer op de ring en ze glimlachte. Ze zag dat Ryan twee glazen champagne vast had om het te vieren en ze wilde eigenlijk al weer ophangen. "Ik vind hem prachtig," zei ze tegen haar moeder. Ze snapte nu waarom Ryan af en toe zo gespannen was geweest deze week. "Ik ga ik bel je morgen nog wel even." Ze wachtte tot haar moeder gedag had gezegd en daarna hing ze op. Ze keek naar haar vriend die nog steeds niet heel veel had gezegd. Ze glimlachte en keek weer naar hem. "Heb je je tong al terug gevonden?" Vroeg ze plagend aan hem. Daarna drukte ze een kus op zijn wang. "Ik vroeg mij al af waarom je af en toe zo gespannen was deze week, maar dat was dus hierom." Ze keek hem aan. Ze vond het echt geweldig om nu verloofd te zijn met haar vriend.

Brendon Nicols

Brendon keek naar Stefan die wel heel erg te keer ging tegen de jongen. Al was het waarschijnlijk tegen Fleur bedoeld. Hij keek naar Ronald die het uit probeerde te leggen en hij beet op zijn lip. Alleen bij Stefans laatste sneer keek hij even waarschuwend naar zijn man. "Dat gaat een beetje te ver, Stef." Dat hoorde iemand niet te zeggen tegen een kind van iemand anders. Hij zuchtte even dit was lastig. Hij kende deze jongen niet eens en nou vroegen ze hem om iets waar hij echt over na moest denken. "Dit is erg lastig voor mij om te bevatten op dit moment." Zei hij, terwijl hij op een stoel neer plofte. Hij wist ook wel dat Fleur hem dit niet expres had onthouden en dat ze wilde dat hij gelukkig zou worden met Stefan. "Ik wil tijd om hier over na te denken," zei hij tegen Fleur die hier nogal met de deur in huis was gevallen. En hij kon het nu nog niet bevatten.

Isabella Nicols - Santegoeds

Isabella glimlachte, terwijl ze de koffie in drie bekers stond. "Veel plezier liefje, geniet er van." Ze legde haar mobiel weer op het aanrecht en glimlachte vrolijk. Ze legde wat koekjes op een bord en daarna zette ze alles op een dienblad en liep ze de kamer in waar ze het op tafel zette. "Nou ze heeft ja gezegd, zoals ik al had verwacht. Ik denk dat het voor niemand echt als een verrassing komt." Ze ging zelf zitten en pakte haar eigen kop koffie en vond het leuk voor haar dochter. "Ze heeft weer vrij snel opgehangen, maar dat is logisch," zei ze, terwijl ze een slok nam van haar hete koffie. "Hoe gaat het op je werk, Kylian?" Vroeg ze daarna aan haar zoon.

Nathan McBrown

Nathan kwam thuis en het eerste wat hij hoorde was geschreeuw. Roan kwam boos voorbij gestormd en hij hoorde de slaapkamer deur dicht gaan. Hij zuchtte lichtjes. Waar was hij nu weer in beland? Oké het ging over dat Sean waarschijnlijk een agent aan het daten was. Dat had hij nog net opgevangen door dat geschreeuw. Hij zuchtte lichtjes en keek even naar boven. Hij liep naar binnen en zette zijn tas neer. "Ik ga wel even naar hem toe," zei hij tegen Elise. Hij wist dat het nu waarschijnlijk niet handig was als Elise naar boven ging. Hij liep de kamer weer uit en de trap op en bleef bij de kamer van Roan staan. Het leek hem verstandig om eerst aan te kloppen en te vragen of hij binnen mocht komen. Hij voelde dat hij nu voorzichtig moest zijn. Hij klopte op de deur. "Roan, mag ik binnen komen?" Vroeg hij, terwijl hij op antwoordt wachtte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Summernight
Admin
avatar

Aantal berichten : 441
Registratiedatum : 06-08-10
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   wo dec 02, 2015 6:19 pm

Noa Schilders

Noa schudde grijzend de hoofd. "Oke, daar heb je gelijk in." Ze keek Sammy beledigd aan. "Na, lekker dan! Dus wij zijn geen leuk gezelschap genoeg. Pff!" Ze probeerde verder nog een gesprek met Sammy te voeren maar die was te verdiept in zijn film. Noa nam een slok van de thee en keek de moeder bedachtzaam aan. "Ik weet het niet hoor mam. Dat het niet botert tussen die twee hoef je mij niet te vertellen maar ze zijn beide ook zo koppig als een ezel. Die kom en niet zomaar terug.
En hoe wilt Nigel dat doen met school? Ik weet niet waar papa woont hoor. Opa en oma wonen hier twee uur rijden vandaan. Moet ik met pa praten?"

Jason Smit - van den Bosch

Jason haalde zijn schouders op en at rustig verder. "Anders is het geen verrassing meer.", mompelde die met volle mond. Hij keek er met pret oogjes aan. Alleen maar goed dat Alyssa nieuwsgierig begon te worden. Dan was de verassing alleen maar leuker. "Omdat ik verga van de honger. Ik heb vandaag niet veel gegeten. Wat overblijft kunnen we altijd nog later opwarmen of morgen." Jason luisterde aandachtig naar Alyssa. "Ahh, gelukkig maar. Kindjes horen niet alleen te spelen hoe klein ze ook zijn."
Jason knikte. "Is goed, maar ik ga wel eerst heel snel douchen. Ik stink een uur in de wind. Laat de afwas maar staan, dat doe ik daarna wel.'

Elise Bakker

Elise liet Roan maar razen. Het had geen zin om nu iets te zeggen. Het probleem zou alleen maar groter worden. Ze keek beide zoons na die naar boven waren vertrokken. Als Roan Sean maar liet gaan die snel zou gaan douchen voor het eten. Ze zag dat Nathan inmiddels thuis was. Ze wilde niet weten hoeveel de man had meegekregen van het spektakel. "Ook welkom thuis." Ze haalde de handen door het haar. "Je doet je best maar. Ik bemoei me er niet meer mee. Sean is douchen als je die ook wilt spreken. Sean was als de dood om uit de kast te komen dus laat hem weten dat je hem steunt.
Ik ga maar koken, we eten macaroni. Dan zie ik wel of ze mee-eten."

Fleur de Koning

Fleur stond op en keek de zoon even aan. Vervolgens ging de blik naar Brendon. Stefan gunde ze geen blik waardig. Hij reageerde zich af op Ronald terwijl Ron hier buiten zou moeten staan. Hij had er ook niet voor gekozen om ziek te worden en zijn vader al die jaren niet gekend te hebben. Dat was haar fout! En dat moest ze nu zelf recht zetten. Zonder de bemoeienis van Stefan. Dit was iets tussen haar en Brendon en eventueel Ron. "Het lijkt me beter dat wij nu maar gaan, voor het uit de hand loopt. Dan kan je het laten bezinken. We begrijpen dat het veel is in een keer." Ze haalde een visitekaartje uit me tas en krabbelde er nog wat bij. "Mijn gegevens en het 06-nummer van Ronald staat op de achterkant. Je kunt ons altijd bellen en de deur staat voor je open. Ik begrijp dat je vragen hebt die je beantwoord wilt hebben en daar wil ik je graag een antwoord op geven. Misschien kunnen we later de week afspreken en er rustig over praten." Ze richtte zich expres op Brendon. Het ging hem inmiddels aan wat er speelde. Ze gaf Brendon het kaartje. "Sorry dat we jullie avond hebben gestoord. Nog een fijne avond."

_________________
Wees Dapper & Sterk!


Laatst aangepast door Summernight op di jul 05, 2016 1:25 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://summernight.actieforum.com
femmie

avatar

Aantal berichten : 387
Registratiedatum : 27-04-13

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   do dec 03, 2015 12:57 am

Ryan LaRosse
Ryan glimlachte toen hij Kyra tegen haar moeder hoorde zeggen dat ze de ring zo mooi vond. Zou hij haar moeten zeggen dat haar moeder hem mee uitgezocht had? Of zou dat alleen maar verkeerd overkomen? Hij zou het nu in ieder geval nog niet zeggen. “Ja, ondertussen heb ik hem al terug.” Zei hij met een glimlach en gaf een glas aan Kyra. “Jep, ik maakte me helemaal geen zorgen om morgen. Want dat komt wel goed.” Zei hij met een glimlach. “Zullen we drinken? Op ons?” vroeg hij, terwijl hij zijn glas hief.

Kylian Santegoeds
“En wat zei ze?” vroeg Kylian, zodra zijn moeder de telefoon neerlegde. Hij glimlachte. “Oh, dat is fijn om te horen.” Zei hij. Maar inderdaad, zoals ze al hadden verwacht. Het zou heel raar zijn geweest als Kyra hem afgewezen had. Hij was überhaupt benieuwd geweest wat er dan had kunnen gebeuren. Dan zou het meteen over zijn geweest? “Oh, wel goed. Er gebeurt nooit veel speciaals.” Zei hij en haalde zijn schouders op. Tja, dat kreeg je ervan als je op de administratie van het ziekenhuis werkte.

Roan McBrown
Roan swipete langs een mooie en best goedkope motor. Niet te groot, niet overdreven en mooi felrood. Er zat nog net geen sticker van de brandweer op. Hij was perfect! Roan bood er gelijk op. Hij had het bericht nog niet verzonden of hij hoorde zijn vader op de deur kloppen. Hij opende snel een spel op zijn tablet zodat het leek alsof hij dat aan het doen was geweest. Hij gooide de sigaret achter zich het raam uit, nadat hij nog een flinke haal genomen had natuurlijk. “Binnen.” Zei hij en keek naar de deur, wachtend tot zijn vader binnen zou komen. Hij hoorde de deur open gaan, terwijl hij vanuit zijn ooghoek zijn sigaret op de grond zag liggen. Het raam had helemaal niet open gestaan.

Kim Jacobsen
“Oh nou, dat zullen we nog wel eens zien. Ik heb Stefan nog als back-up. Die kan hem op school bijhouden zodat ik nog steeds weet hoe het daar gaat. En ik hoopte dat Nina en jij het niet zo erg zouden vinden om af en toe eens bij je vader op bezoek te gaan.” Zei ze. “Je vader woont namelijk even ver van school af, maar dan net aan de andere kant.” Zei ze. Dus het bleef gewoon makkelijk. Het was nog geen kwartier rijden met de auto naar Daan. Ze kon haar zoon gewoon controleren. En als het echt uit de hand liep, dan kon ze altijd nog ingrijpen. “Praten met je vader helpt niet. Hij heeft nooit geluisterd.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
femmie

avatar

Aantal berichten : 387
Registratiedatum : 27-04-13

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   ma nov 05, 2018 2:49 pm

Roan McBrown
Roan sjokte door de straten. Hij was liever niet thuis. Al helemaal niet na dat gedoe Sean en zijn ouders. Waarom moest Sean nu net op Sven vallen? Waarom kon hij niet gewoon normaal zijn, net zoals iedereen? Met zijn handen in zijn zakken besloot hij richting dorp te lopen. Misschien kon hij nog kijken voor een nieuw horloge. Het horloge wat hij nu om had was maar oud. Dat had hij al maanden geleden gestolen. Het werd tijd voor een nieuwe. Hij wilde een steegje in lopen maar werd aangesproken door een knappe jongen. “Sorry dat ik je stoor. Maar weet jij toevallig waar de Laurierstraat is? Ik ben verdwaald.” Zei de jongen met een glimlach. Natuurlijk wist hij waar die was, daar woonde zijn tante. Hij wees de jongen, ietwat stotterend, de goede weg. De knappe jongen glimlachte en wilde doorlopen toen hij zich nog iets bedacht. “Mag ik je nummer? Dan kan ik je een keer bedanken voor je hulp.” Zei de jongen en glimlachte charmant. Blozend en zonder echt na te denken wisselde Roan zijn nummer met de jongen uit, die zich voorstelde als William, maar hij mocht Willy zeggen. Het duurde even voor Roan wist waar hij ook alweer naartoe onderweg was. Hij was opgeschrikt door een gil. Hij wilde op tijd thuis zijn en dus rende Roan richting het dorp, waarbij hij tegen een vrouw aan stootte. Het duurde niet heel lang voor hij bij de juwelier aan kwam en het voor elkaar kreeg om de jongen uit zijn hoofd te zetten. Het koste hem ook geen enkele moeite om een mooi horloge uit te zoeken en die ongemerkt in zijn tas te laten glijden. Maar toen hij de winkel verliet, ging het alarm. Hij zette het op een lopen, maar had de agenten in burger, die nota bene bij Joël op feest waren geweest, niet herkend en nog voor hij goed en wel weg was, werd hij mee genomen naar het politiebureau, waar een niet zo fijne verrassing op hem stond te wachten.

Kim Jacobsen
Het was lunchpauze voor Kim en ze besloot om snel even naar huis te gaan en daar rustig te eten. Het was niet zo heel ver. Sammy zou gewoon overblijven en Nigel dacht nog steeds dat hij beter af was bij Daan. Om Nina en Noa hoefde ze zich nu geen zorgen te maken, gelukkig. Ze draaide het steegje in om een kortere weg naar huis te pakken. Tegelijkertijd zocht ze haar sleutels in haar tas toen ze twee voeten voor zich neer hoorde komen. Kim keek op en de glimlach verdween van haar gezicht toen ze Will voor zich zag staan. “Maar jij zat vast.” Zei ze verdwaasd. “Pff, de eerste poging om te ontsnappen was al gelukt. Slechtste gevangenis ooit.” Zei de jongen. Kim zette langzaam een paar stappen naar achteren, terwijl ze probeerde haar deodorant uit haar tas te graaien zonder dat de jongen het zou zien. Daar was ze echter te laat voor. De jongen drukte haar met zijn arm tegen de muur aan en drukte met zijn vrije hand een mes in haar buik. Kim schreeuwde het uit van de pijn. “Niemand gaat je zoeken, Kim. Niemand gaat je vinden. Ze zullen blij zijn dat ze van je af zijn. En ik al helemaal. Deze is voor mijn vader.”

Joël
Joel zat naast Sven in de auto. Hij zuchtte geërgerd. “Dit is wel het saaiste gedeelte van ons werk.” Mompelde hij. Rond rijden en niets spannends doen. Tijdens de patrouilles gebeurde er nooit iets. Af en toe werden ze opgeroepen voor winkeldiefstal of iets dergelijks. Joël vond het leuker om te voet door het dorp te patrouilleren. Dan werden ze ook eerder aangesproken. Maar mensen overhoren was altijd het leukst. “Het wordt toch nog spannend vandaag.” Zei Sven, toen er een melding door de radio kwam over een schreeuw in de Kruidenwijk. Sven reageerde meteen door de radio dat ze daar al bijna waren en wel gingen kijken. Ze hadden bijna de auto stopgezet toen de melding kwam dat er een gewonde vrouw op straat was gevonden. Dat zorgde ervoor dat nog twee auto’s meldden dat ze er meteen aankwamen en dat de ambulance op de hoogte was. Joël liep het steegje in en bleef meteen stil staan toen hij de vrouw op de grond zag liggen waardoor Sven tegen hem op botste. “Joël, wat is-“ Sven keek naar de vrouw en haalde Joël gelijk in om de vrouw te checken. Hij schudde zijn hoofd en keek Joël aan. Dat zorgde ervoor dat Joël het voor elkaar kreeg om te bewegen. Hij duwde Sven aan de kant en trok Kim naar zich toe, terwijl hij de wond dicht probeerde te drukken. De andere wagens waren ook gestopt. “Kim, nee, Kim.” Fluisterde hij zachtjes, terwijl hij de tranen. Sven trok Joël met veel moeite aan de kant. “Kom Joël, je bent te persoonlijk betrokken. We laten dit aan onze collega’s over. Je kent de protocollen.” Hoorde hij Sven sussend zeggen. Hij wist niet hoe, maar even later was Joël op het politiebureaus en waste hij zijn handen af, waar bloed van Kim aan zat. “Joël?” Sven kwam om de hoek van de toiletten kijken. “Kims familie is er. Zullen we ze op de hoogte stellen?” Joël droogde zijn handen, veegde nog een keer over zijn gezicht en keek naar zijn Elise, Nate en Sean die binnen stonden. Joëls gezicht zag wit. Noa kwam niet ver achter hen aan en meteen liep Joël op zijn zwangere vriendin af om haar te omhelzen. Dat had hij wel even nodig. Sven bleef er iets professioneler onder, ook al had hij het er ook duidelijk moeilijk mee. “We hebben zonet een melding gekregen van een steekpartij in de Kruidenwijk. Toen we daar aankwamen bleek Kim het slachtoffer te zijn. Ze is in het ziekenhuis aan haar wonden overleden.” Hoorde hij Sven verklaren, waarna hij Noa weer los liet. “Er is een getuige.” Zei Joël met schorre stem, wijzend op een vrouw die druk met agenten aan het praten was en naar een tekening keek. De deur van het politiegebouw ging open. Roan kwam geboeid door twee agenten naar binnen. “Dat is hem. De jongen die tegen me aanbotste. Hij kwam vanaf de kant van de Kruidenwijk afgerend.” Zei de vrouw geschrokken. Joël keek van de vrouw naar de geschrokken, bleke, angstige Roan die nog niet eens wist wat er aan de hand was. De jongen stribbelde tegen toen hij zijn familie herkende, terwijl de agenten hem mee naar de volgende ruimte probeerden te nemen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Summernight
Admin
avatar

Aantal berichten : 441
Registratiedatum : 06-08-10
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   ma nov 05, 2018 8:52 pm

Jason Smit - van den Bosch

Er was een tijd verstreken zins Jason aan Alyssa had bekend dat hij geen kinderen kon krijgen en hij de ring van zijn moeder was wezen halen. Echter had hij nog geen tijd gehad om Alyssa's vaders om haar hand te vragen. Noem het ouderwets maar zo is Jason gewoon.
Hij wilde Alyssa niet eerder ten huwelijk vragen voor dat die toestemming had.
Alhoewel hij moest ook nog bedenken hoe die haar wilde gaan vragen. Hij wilde niks zoetsappig want dan had ze hem meteen door maar ook geen groot spektakel. Nee gewoon iets leuk, liefs maar wat?!? Jason was vandaag onverwacht vrij. Gelukkig voor hem had Alyssa een dagje gepland met haar nichtjes. Zo had die mooi de gelegenheid om langs Stefan en Brendon te gaan. Inmiddels was Jason gearriveerd.. Zou die het meteen maar vragen?
"Ik.. umm.. Hoe kan ik dit het beste vragen?" Hij beet op zijn lip en tikte wat met zijn voet.
"Ik wilde jullie om Alyssa haar hand vragen. Zoals jullie weten ben ik dolverliefd en stappel gelukkig met jullie dochter en ik zou niets liever willen dan met haar trouwen en de rest van ons leven samen te delen."

Sean McBrown

Sean was net thuis van zijn werk. Hij was eerder thuis dan gewoonlijk. Misschien kon die Sven wel van zijn werk halen om vervolgens samen wat te gaan eten.
Zins een tijdje hadden ze officieel een relatie. Al baalde die wel dat zijn broertje zins dien amper thuis was en hun relatie niet leek te accepteren. Daar in tegen vond die het wel grappig dat Sven Joel zijn collega was. Sean wilde net zijn ouders begroetten toen de telefoon ging.
Bij elke seconden dat zijn moeder langer aan de telefoon hing trok er meer kleur uit haar gezicht. Elise: "We moeten naar het politiebureau. Roan is opgepakt."
VERDOMME! Het kon hem even niks schelen dat hij niet mocht vloeken. Sean keek naar zijn autosleutels die hij nog in zijn handen had. "Ik rijd wel. We kunnen er beter meteen heen."
Echter stond hun daar een grotere verrassing te wachten.
Zijn bloed eigen broertje werd verdacht van de moord op zijn tante. Moord!
Hij had verwacht dat Roan was opgepakt voor vandalisme ofzo. Sean wist niet goed wat die moest doen. Er stortte in een klap twee werelden in. Sven kwam naar hem toe gelopen.
"Wordt Roan echt verdacht van moord?" Sven: " Ik mag niks zeggen over het onderzoek. Ik weet alleen dat er een melding kwam van een winkeldiefstal." Sean merkte iets in Sven zijn blik.
"Hij heeft dit vaker gedaan niet?!?"

Noa Schilders

Noa had een fijne dag gehad samen met haar nichtjes Kyra en Alyssa.
Tot ze onverwacht werd gebeld door Joel. Ze had geen eens gevraagd wat er aan de hand was. Ze kon haast wel raden dat Nigel voor de zoveelste keer in de problemen zat.
Ze was dan ook meteen in de auto gestapt en had tot haar spijt eerder afscheid moeten nemen. Noa schrok van het lijkwitte gezicht van Joel toen ze aankwam op het bureau.
Ze omhelsde hem stevig. In eerste instantie viel het haar geen eens op dat haar oom en tante met diens zoon er ook waren. Ze wilde net aan Joel vragen wat Nigel nu weer had uitgevreten en waarom haar moeder er niet was toen Sven verslag kwam doen.
Noa greep zich vast aan Joel, die haar net los liet, of ze was door de benen gezakt.
De woorden kwamen als een klap binnen. Tranen begonnen te rollen.
"Zeg dat het niet waar is.. Dit kan niet waar zijn. Ze was.. Ze heeft.." Ze begroef de hoofd in Joel zijn nek. Noa keek heel even op toen Roan binnen kwam en hoorde de vreemde vrouw zeggen dat Roan de dader was van de moord op haar moeder. "Waarom?!?"

_________________
Wees Dapper & Sterk!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://summernight.actieforum.com
Roxy*



Aantal berichten : 256
Registratiedatum : 27-04-13
Leeftijd : 28

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   di nov 06, 2018 11:14 pm

Brendon Nicols

Brendon was het nieuws aan het lezen via een nieuwssite op zijn mobiel. Hij wist dat Jason tegenover hem zat, maar de jongen leek niet helemaal te weten hoe hij moest beginnen met wat hij wilde zeggen. Geamuseerd keek hij af en toe over zijn mobiel heen. Niet veel later kwam er eindelijk uit was Jason wilde zeggen en het kwam voor hem niet als een verrassing. Hij wist niet hoe dat met Stefan zat. "Nou wat denk jij, Stefan. Zullen we hem toestemming geven?" Vroeg hij aan zijn man. Hij wilde Jason eigenlijk nog wel even laten zweten. Dat vond hij grappig.

Nathan McBrown

Nathan keek naar Elise die zei dat Roan was opgepakt. Hij zuchtte wat was er nu weer aan de hand? Niet veel later zaten ze allebei bij Sean in de auto, voor hem was het een raar gevoel om zich te laten rijden door iemand. Meestal reed hij zelf. Niet veel later kwamen ze aan bij het politiebureau. Hij verwachtte te horen waarom Roan was opgepakt. Wat hij niet had verwacht was te horen dat zijn zusje was vermoord en Roan werd er van verdacht haar te hebben vermoord. Hij bleef stil, terwijl de rest van zijn familie op verschillende manieren emotioneel werden. Hij wist nu echter niet zo goed wat hij moest doen. Geloven dat Roan dit had gedaan, nee dat zou zelfs Roan niet doen. Hij keek naar Roan die naar binnen was gebracht. Zijn zusje was vermoord! Vermoord! Wat moest hij daar van zeggen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
femmie

avatar

Aantal berichten : 387
Registratiedatum : 27-04-13

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   wo nov 07, 2018 12:37 am

Roan McBrown
Het was voor Roan als een schok toen hij zijn familie binnen zag staan. Hij had naar Sven willen roepen dat hij zijn afspraak met hem niet nagekomen was, toen hij de echte reden te horen kreeg waarom hij hier was. “W-wat? T-tante Kim?” vroeg hij zo zachtjes dat niemand hem zou kunnen horen, terwijl hij de tranen voelde prikken. Hij merkte dat zijn benen zwak voelden, alsof hij er nog doorheen zou kunnen zakken. Tot overmaat van ramp reageerden allebei zijn ouders niet. Ze kwamen niet voor hem op. Sean richtte zich op Sven. Alleen Noa was degene die wat tegen hem zei. Of eerder, die wat vroeg. “I-ik was het niet, Noa.” Zei hij met trillende stem, terwijl de tranen begonnen te stromen. “Echt niet.” Hij werd door de twee agenten meegetrokken, terwijl hij de blikken van zijn ouders probeerde op te vangen. “Mam, echt waar. Ik was het niet.” Zijn lip trilde, terwijl de agenten hem makkelijker mee wisten te krijgen. “Pap, alsjeblieft.” Roan werd een deur mee door genomen, weg van zijn familie. Hij kwam in een kale witte ruimte terecht met een tafel en een paar stoelen. De agenten zetten hem neer en verlieten vervolgens de ruimte weer. Nietwetend wat hij moest doen, bleef Roan zitten. Hij voelde zich misselijk. Wilde niemand hem geloven? Zijn tante was dood en hij werd ervan verdacht. Waarom zou hij zijn bloedeigen tante wat aan willen doen?

Joël
Zachtjes ging Joël met zijn hand door Noa’s haren heen in een poging haar gerust te stellen. Natuurlijk zou hem dat niet lukken. Ze had net te horen gekregen dat haar moeder overleden was. Hij hoorde haar vraag naar Roan toe en zag hoe de jongen smeekte op hulp van zijn familie terwijl hij mee genomen werd. “Noa.” Zei hij zachtjes, toen Roan eenmaal verdwenen was. “Nina, Nigel en Sammy moeten nog op de hoogte gesteld worden.” Zei hij zachtjes tegen haar. En de rest van de familie natuurlijk, maar Kims kinderen waren wel het belangrijkst op het moment. Joël zelf kon zich niet indenken dat Roan tot zoiets in staat was. Maar hij zou ook niet weten wie het anders zou zijn. “Ik kan een collega meenemen en naar ze toe gaan, maar ik weet niet wat jij het fijnst vind.” Zei hij zachtjes tegen haar. Hij keek toe hoe Sven terug kwam en naar de familie van Roan liep. "Sean, je kunt wel even naar hem toe. Roan is nog minderjarig. Voor zijn verhoring moeten er nog even wat officiële documenten worden ingevuld. Als jullie mij zouden willen volgen." hoorde hij Sven zeggen tegen Elise en Nate. Die jongen zou het nog moeilijk krijgen. Hij zou zo wel afgewisseld moeten worden. Voor de jongen was dit net zo persoonlijk als voor hem.

Stefan Bakker-Nicols
Stefan zat aan tafel met wat van zijn nakijkwerk. Zijn blik ging heel even met een kleine glimlach naar Brendon, die naast hem aan tafel zat. Jason zat tegenover hen en was zenuwachtig aan het doen. Stefan dacht dat hij wel wist wat er zou komen. Hij wist dat Brendon hetzelfde dacht, ze hadden het hier immers al eens over gehad. Hij legde zijn pen pas neer toen Jason daadwerkelijk begon te praten. Stefan hield zijn pokerface toen de vraag kwam en keek naar Brendon, die hem vroeg of ze toestemming zouden geven. “Hmm.” Zei hij bedenkelijk. “Ik weet het niet. Op zich is het een goede jongen. Maar Alyssa is wel onze kleine meid. Is hij wel goed genoeg voor haar? Wat denk jij?” vroeg hij, terwijl hij moeite moest doen om een kleine glimlach te onderdrukken, wat hem gelukkig wel lukte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Summernight
Admin
avatar

Aantal berichten : 441
Registratiedatum : 06-08-10
Leeftijd : 25

BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   wo nov 07, 2018 11:54 pm

Jason Smit - van den Bosch

Jason's hart schoot tot in zijn keel. Shit?!? Had die dat nou goed gehoord? Vroeg Stefan zich nou echt af of hij wel goed genoeg was voor Alyssa, hun dochter? Hadden ze dat niet kunnen bedenken voor dat ze een relatie gekregen en niet nu die op het punt stond om Alyssa ten huwelijk te vragen. Als hij nu nog wel toestemming kreeg. Jason had namelijk totaal niet door dat die in de zeik werd genomen door zijn toekomstige schoonvader. Zwijgzaam dronk die zijn koffie in kleine slokjes leeg. Het enige wat die nu kon die was Brandon zijn reactie afwachten.
Oh god! Wat als ze het er straks niet mee eens waren? Hij wilde geen ongemak in de familie en eigenlijk Alyssa niet vragen als haar ouders het er niet mee eens waren.

Noa Schilders

Noa schrok terug naar de werkelijkheid toen Joel haar naam zachtjes zei.
"Dat zat ik me net ook te bedenken." Ze maakte zich los van Joel zodat ze kon gaan zitten op de dichtstbijzijnde stoel. "Misschien is het beter dat ze het van ons zelf horen. Als we een agent naar Daan sturen peert Nigel hem meteen. Alleen zins die naar papa is vertrokken krijg ik geen contact meer met hem en het laatste wat we nu moeten doen is  Daan hier hebben want dan breekt er ruzie uit. Mama zou dat ook niet gewild hebben. Of moeten er we er toch met een agente heen gaan zodat Nigel niks geks kan doen. Ik weet echt niet hoe die gaat reageren en hoe die nu bij papa is. De laatste keer dat ik hem bij mama zag was die in alle staten." Ze liet de hoofd rusten in de schoot. "Ik wil Sammy uit school gaan halen maar hoe ga ik dit ooit aan Sammy vertellen? Ik kan hem niet de waarheid vertellen dat zijn moeder is vermoord." Opeens kwamen er allemaal problemen bij der op waar ze rekening mee moeten houden. "We moeten mama haar testament op vragen. Voogdij over Sammy en Nigel aanvragen want mama zou nooit willen hebben gehad dat beide naar papa gaan. Vooral Sammy kunnen we dat niet aan doen. Wil jij Nina bellen? Misschien kunnen we dit beter met zijn drieën doen." De hoofd begon te tollen van wat er allemaal geregeld zou moeten worden en ze werd opeens een partij misselijk. "En misschien wat water halen, het duizelt me" Noa greep Joël zijn hand vast voordat die weg kon lopen. "Geloof jij dat Roan echt in staat is geweest om zijn eigen tante te vermoorden?"


Sean McBrown

Sean liep achter zijn ouders aan die wat dingen moesten regelen voor dat Roan verhoord kon worden. Hij mocht van Sven bij Roan gaan kijken. Hoe moesten zijn ouders zich wel niet voelen? Dat Roan opgepakt was voor diefstal en dit blijkbaar niet de eerste keer was, was al erg genoeg maar nu was die ook nog eens hoofdverdachte in een moordzaak. Nog wel de moord op hun tante. Of was dit gewoon een groot nachtmerrie en werd die straks bezweet en angstig wakker in zijn bed. Sean tikte Sven op zijn schouder. "Je hoofd dit niet te doen. Ik snap dat het voor jou ook moeilijk is om hier aan mee te werken." Sven: "Zo kan ik het enige juiste doen. Als Roan onschuldig is, is dit de enige oplossing om hem vrij te krijgen."
Sean knikte. Sven had gelijk. Iets wat aarzelend liep die toch de ruimte binnen waar Roan zojuist neer was geketend. "Waar ben je in godsnaam mee bezig?" Hij ging tegenover Roan op de stoel zitten. "Opgepakt voor diefstal en hoofdverdachte in een moordzaak. Op onze tante nog wel! Denk je nou echt dat iemand je nog geloofd? Er was een ooggetuige, Roan.
Hoe moeten pap en mam zich wel niet voelen? Je hebt Sven er bij betrokken door voor je te liegen over dat stelen. Heb je er wel eens bij stil gestaan dat het hem zijn baan had kunnen kosten? Is dat wat je wil? Als we je onschuld niet kunnen bewijzen verdwijn je de rest van je leven de bak in. Onze toekomstige neefjes of nichtjes zullen zonder hun oma opgroeien." Sven vocht tegen de tranen die prikte in zijn ooghoeken.

_________________
Wees Dapper & Sterk!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://summernight.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Voor Altijd & Eeuwig   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Voor Altijd & Eeuwig
Terug naar boven 
Pagina 7 van 7Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Summernight :: Rollenspellen :: Korenhof-
Ga naar: